آموزش، مشاوره و پشتیبانی دیتابیس اوراکل

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «Primary» ثبت شده است

Fast-Start Failover و Observer

در این مطلب می‌خواهیم اندک توضیح بیشتری راجع به Failover ارائه بدیم، همچنین می‌خواهیم راجع به امکان جدید Observer صحبت کنیم:

در مطلب قبل گفتیم که در زمانی که سرور primary شما به مشکل بخوره (چند تا از مشکلاتی که معمولاً پیش میاد: سرور primary شما shutdown abort شده یا یکی از دیسک‌های سرور به مشکل خورده باشه، یا یکی از datafileهای شما offline شده باشه، یا اینکه log writer نتونه روی redoها تغییرات رو بنویسه و هر مشکلی که به هر دلیلی کاربران نتونن با دیتابیس اصلی کار کنن) تو این حالت‌ها ما نیاز به Failover داریم.

حالا یه ابزاری داریم که می‌تونه خارج از ساختار primary و standby قرار بگیره این ابزار Observer نام داره.

Observer می‌تونه وضعیت‌های مشکل در سرور primary (مثل چند وضعیت اختلالی که در بالاتر توضیح دادیم) رو کنترل کنه

Observer می‌تونه خارج از سایت‌ standby و primary باشه یا اینکه فقط در primary یا standby یا به صورت یک سرور جدا باشه باشه (محل قرارگیری Observer بستگی به طراحی سایت شما یا disaster site شما و بیزینسی که داره از اپلیکیشن متصل به دیتابیس استفاده میکنه داره)

همونطور که گفتیم این ابزار وضعیت‌های اختلال سرور اصلی رو کنترل میکنه و در صورت به وقوع پیوستن اختلال دستور Failover رو صادر میکنه و به این ترتیب سرور standby بلافاصله توی مدار قرار میگیره و شروع به سروریس‌دهی به کاربران میکنه (اتوماتیک استارت Failover توسط Observer)

۲۰ خرداد ۹۴ ، ۱۹:۴۷ ۱ نظر
مهدی غفاری

حالت‌های پیکربندی Protection Modes

در مطالب پیش گفتیم که در بحث Active Data Guard ما ۲ حالت Sync و Async برای سرویس Apply داریم.

حالا می‌خوایم ببینیم که ما Protection Mode مون رو یا حالت محافظت از دیتامون رو تو چند حالت می‌تونیم قرار بدیم؟

  • Maximum Performance

در این حالت شما براتون کارایی و Performance بیشتر براتون اهمیت داره حالا ممکنه براتون سوال پیش بیاد که Performance دقیقاً چه ارتباطی با Active Data Guard داره؟

در حقیقت ارتباطش تو قسمتی معنی پیدا میکنه که شما منتظر apply بودید یعنی تا زمانی که اطلاعات روی سرور standby به صورت apply شده نبود این تغییرات بر روی سرور اصلی commit نمی‌شد.

نکته: همین حالت ممکنه تو حجم Transaction های بالا باعث کندی بشه

خب اگه ما بخوایم این موضوع در نظر بگیریم که نخوایم سرور primaryمون بدون commit‌ باشه تو این حالت apply service امون رو Async در نظر می‌گیریم  و تو Maximum Performance می‌گیم که دیگه لازم نیست منتظر apply بمونی شما دیتا رو commit کنن و هر زمانی که RFS تغییرات رو دریافت کرد و روی standby log file ها نوشت بعد دیتا رو sync کن

پس تو این وضعیت برای ما فقط Performance اهمیت داره

  • Maximum Protection

این موضوع برعکس موضوع Maximum Performance هستش در این حالت برای ما دیتا اهمیت داره یعنی ما نمی‌خوایم هیچ دیتایی از دست بره خب تو مطالب قبل راجع به sync و async به اندازه کافی گفتیم. در حقیقت تو قسمتی که sync بود گفتیم که تا زمانی که apply service روی سرور standby تغییرات رو apply نکرده تغییرات در سرور اصلی commit نمی‌شود یعنی acknowledge که برای commit میره اونور منتظر apply می‌مونه.

خب ما توی پیکربندی protection mode یه حالتی هستش که وضعیت protectionمون یا از دست ندادن دیتامون برامون اهمیت داره که تو این حالت حتماً باید apply serviceمون تو وضعیت sync باشه

خب توی این حالت یه پارامتری داریم به اسم Timeout که اینو در نظر می‌گیره که شما یک مقدار زمانی رو صبر کن اگر دیدید سرور standbyتون نتونسته apply کنه سرور primary رو بیا shutdown کن

پس به علت اینکه ممکنه تغییرات روی سرور standby‌ انجام نشه و شما دیتا رو از دست بدید به همین دلیله که یک مدت کوتاهی رو صبر میکنه اگه ببینه رو سرور standby شما apply انجام نمیشه میاد دیتابیس اصلی شما رو shutdown میکنه

  • Maximum Availability

خب در برخی مواقع در حالت قبلی ما نمی‌خوایم سرورمون shutdown بشه یعنی اینکه ممکنه سرور اصلی ما دیسک‌های خودشو داشته باشه همچنین سوای اینکه کاربرها دارن کار می‌کنن و حالا ممکنه طول بکشه تا دیتاها روی standby اعمال بشه می‌گیم که این قضیه که سرور اصلی‌مون shutdown نشه برامون خیلی اهمیت داره 

در حقیقت solution اوراکل برای این قضیه Maximum Availability است.

Maximum Availability میاد میگه که من Maximum Protectio رو به طور کامل تو حالت عادی دارم یعنی Sync رو تو حالت عادی انجام میدم و دیتا رو تا زمانی که توی سرور standby من apply نکردم تغییرات رو commit رو روی سرور اصلی انجام نمیدم.

اما همچنین اگه اختلالی بین ارتباط primary و standby به وجود اومد دیگه منتظر apply نمی‌مونم دیتا رو commit میکنم و زمانی که این ۲ تا ارتباطشون باهم برقرار شد از طریق apply log که در مرحله قبل توضیح دادم دیتا رو میاد روی سرور standby با استفاده از Archive Redo Log فایل apply میکنه

۲۰ خرداد ۹۴ ، ۱۳:۳۹ ۰ نظر
مهدی غفاری

عملکرد Data Guard در صورت Gap

خب ممکنه برای شما این سوال پیش بیاد که اگه Data Guard شما روش gap بیوفته یا اینکه سرور primary شما با سرور standby شما ارتباطش دچار اختلال بشه و نتونن همدیگه رو ping کنن در این حالت چه اتفاقی برای دیتاهای شما رخ میده؟

در اصل می‌خوایم ببینیم که سناریوی Data Guard و Active Data Guard برای این حالت چه راه‌حلی ارائه میده؟

خب مفاهیم LNS و RFS رو در پست‌های قبل توضیح دادیم.

به تصویر بالا اگر دقت کنید در حقیقت یک حالت عادی رو در آن مشاهده می‌کنید که LNS‌ میاد و از Redo Buffer روی RFS می‌نویسه و اونم روی Standby Redo Logها می‌نویسه منتها اگر gap به وجود بیاد شما باید به حالت زیر دقت کنید:

در این حالت تا زمانی که sync در حالت عادی اتفاق نیافتاده است یعین LNS نتونه از روی Redo Buffer بخونه Active Data Guard در حقیقت میاد کنترل میکنه از روی کنترل فایلهای سرور standby میاد میبینه که در حقیقت ما چقدر لگ داریم اگر لگ ما به اندازه‌ای بود که اطلاعات روی redo ها یا روی redo buffer ها وجود نداشته باشه میاد سراغ Archive Redo Log فایلهای سرور اصلی و از روی این آرشیوها پروسس RFS میاد روی Archive Redo Logهای سرور standby شما اون دیتا رو می‌نویسه (به شکل بالا دقت کنید)

و به این ترتیب دیتاها apply میشه روی خود سرور standby

نکته: این اتفاق تا زمانی که اطلاعات شما دیگه توی Archiveهای سرور اصلی نباشه و روی redo buffer یا همون online redo Logها باشه و این دقیقاً بستگی داره به وضعیت Sync یا Async شما

اگر دقت کرده باشید زمانی که وضعیت standby را sync‌کنید یک tranport lag داریم و یک apply lag که Transport Lag مربوط به انتقال لاگ فایل هست و Apply Lag مربوط به apply شدن تغییرات روی سرور standby برای مفهومی بهتر در شکل زیر این ۲ مفهوم را در این سناریو مشخص کرده‌ام:

۱۷ خرداد ۹۴ ، ۱۸:۲۸
مهدی غفاری

معماری Oracle Active DataGuard

در مطالب قیل توضیح دادیم که تکنولوژی Oracle Active Data Guard یکی از روش‌هایی که ما می‌تونیم با استفاده ازش سریعاً از قطعی جلوگیری کنیم. خب قبل از اینکه معماری Active Data Guard رو توضیح بدیم باید یکسری تعاریف رو باهم مرور کنیم:

  • RMAN = یکی از راه‌های بازیابی‌اطلاعات در بحث high availability استفاده از RMAN است. RMAN ابزار Recovery Manager اوراکل است که استفاده‌های بسیاری دارد. با استفاده از این ابزار شما می‌توانید اطلاعات را بک‌آپ‌گیری و بازیابی کنید، حتی می‌تونید یک TableSpace خاص رو یا یک DataFile خاص رو ازش بک‌آپ بگیرید. اگر خرابی در دیتا به وجود اومده باشه شما با این ابزار می‌تونید خرابی دیتا رو بازیابی کنید.
    RMAN از بک‌آپ دیسک‌ها و Archive Logها برای ریستور و ریکاوری استفاده می‌کنه. همچنین شما با استفاده از ابزار RMAN می‌تونید سرور standby بسازید که بحث اصلی ما در Active Data Guard همین standby است.
  • سرور Standby = سروری که در زمانهایی که سرور اصلی (primary) شما به مشکل می‌خوره و قطع میشه(مثل خرابی فایلهای اصلی دیتابیس، نفض فنی، به مشکل خوردن ارتباط کاربران با سرور اصلی به هر دلیل و یا یک قطعی برنامه‌ریزی شده) پس این سرور میتونه جایگزین سرور اصلی بشه
  • DataGuard = به مجموعه سرور primary و standby و ارتباط بین این ۲ تکنولوژی Data Guard می‌گویند. که یک دیتابیس اصلی داره که تراکنش‌های کاربران مثل خواندن و نوشتن و ... در آن انجام میشه و یک یا چند دیتابیس standby که اطلاعات از سرور اصلی باهاشون sync میشه (البته sync هم انواع مختلفی داره که به موقع به هر کدوم می‌پردازیم)
  • Active DataGuard = از نسخه ۱۱ به بعد این تکنولوژی معرفی شد. تفاوت Active DataGuard با DataGuard اینه که شما در تکنولوژی DataGuard اوراکل سرور standby تا زمانی که سرور primary در مدار باشه عملاً استفاده‌ای نداشت و فقط دیتا باهاش sync میشد و سرور standby در وضعیت mount به سر می‌برد. منتها در نسخه ۱۱ با ارائه Real Time Apply شما می‌تونید وضعیت دیتابیستون رو در حالت open قرار بدید و از سرور stanby استفاده کنید (گزارش بگیرید یا حتی با استفاده از RMAN بک‌آپ‌هاتون رو از این سرور بگیرید و یا این سرور standby اگه در وضعیت logical می‌تونید حتی روش Index تعریف کنید و ساختار فیزیکی متفاوتی از سرور اصلی در آن داشته باشید.
  • DataGuard Broker = یک چارچوب مدیریتی توزیع شده است که ایجاد، نگهداری و نظارت بر تنظیمات DataGuard رو به عهده داره

مزیت سرور Standby یا RMAN

سرور standby در کمترین زمان ممکن می‌تونه جایگزین سرور اصلی بشه و به دلیل اینکه اطلاعات در عصر حاظر برای سازمانها بسیار مهم است و همچنین دسترسی سریع کاربران به اطلاعات بسیار حائز اهمیت است راهکار Oracle Active DataGuard برای سازمانها پیاده‌سازی میشه

انواع سرور Standby

همانطور که قبلاً گفتیم سرور Standby می‌تونه چند نوع باشه:

  1. Physical
  2. Logical

اگه از 11g به بعد بخوایم در نظر بگیریم سرور physical سروری است که ساختار فیزیکی آن کاملاً مشابه سرور اصلی است. منتها در حالت readonly است و شما فقط می‌تونید ازش select بگیرید و دیگه insert و یا تغییرات ساختاری در دیتابیس وجود نداره

اما سرور Logical سروری است که در وضعیت r/w قرار داره و حتی میتونه ساختار فیزیکی‌اش با سرور اصلی متفاوت باشه. یعنی می‌تونید روش index بسازید یا حتی جدول جدید بسازید و یا حتی schema های جدید بر روی آن بسازید و دیتا روش insert کنید منتها sync آن با سرور اصلی یکطرفه است یعنی تغییراتی که شما روی سرور Logical می‌دید روی سرور Primary اعمال نمی‌شود.

در شکل زیر یک سررو primary‌ داریم که با استفاده از Async یا Sync میاد Redo ها رو روی سرور Physical Standby می‌نویسه

و با استفاده از SQL میاد کپی داده‌ها را در Logical Standby می‌نویسه در حقیقت به همین خاطره که بهش می‌گن Logical Standby

نکته: کپی داده با استفاده از Redo یک مفهوم فیزیکی است و کپی با SQL یک مفهوم منطقی است. به همین خاطر بهش Logical Standby گفته می‌شود.

۰۲ خرداد ۹۴ ، ۱۳:۲۳ ۳ نظر
مهدی غفاری